Η πιο μικρή κουζίνα στο λεκανοπέδιο, χωράει τη σχάρα στην οποία πρωταγωνιστεί ο μπαμπάς Κώστας, χωράει και την πανέμορφη μαμά Μαρία-που είναι φτυστή ο γιός της-που ετοιμάζει όλα τα υπόλοιπα. Την επομένη κιόλας, βρέθηκα χαμένη στις ανηφοριές και τα σκαλάκια μιας άλλης Καστέλλας από κείνη που είχα στο μυαλό μου. Ειδικά τις πατάτες τις έχει ψάξει πολύ ο γιος τους, ο Νέστορας, ο οποίος μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην ψαροταβέρνα και στη σχολή μαγειρικής όπου σπουδάζει αυτόν το καιρό.

Ρογκότη 1928: η Θεσσαλονίκη ξανατρώει τα σουτζουκάκια που άφησαν εποχή

Υπάρχει ακόμη στην ταβέρνα το κουδούνι, εκεί όπου ήταν παλιά η είσοδος του σπιτιού. Η μητέρα της ήταν Πολίτισσα και η οικογένειά της πέντε γενιές ψαράδες που γλίτωσαν από την καταστροφή του Τσεσμέ και πέρασαν στη Χίο με τα ψαροκάικα. Η Μαρία, ο σύζυγός της Κώστας και τα δυο τους παιδιά, ο Νέστορας και ο Κωνσταντίνος, που δουλεύουν όλοι στο μαγαζί, μας υποδέχονται πάντα με χαμόγελο και ευγένεια. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον, γιατί δεν είχα ξανακούσει κάτι γι’ αυτήν, παρότι δεν ήταν καινούργια. Σπιτική ταραμοσαλάτα, πολίτικη λακέρδα, καραβιδόψιχα μαρινάτη αλλά και ψητή, η γνωστή σε όλους γαριδόσουπα και φυσικά η σπέσιαλ πράσινη σαλάτα Δουράμπεης, σήμα κατατεθέν του εστιατορίου. Στα ορεκτικά εξάλλου, περιλαμβάνονται πιάτα, που χρόνια τώρα, αποτελούν σταθερές γευστικές αξίες στο μενού.

• Και μετά, όταν βλέπω την ευχαρίστηση στα πρόσωπά τους από αυτά που δοκίμασαν, αυτό είναι για μένα η πρώτη και σημαντικότερη είσπραξη» μας λέει η κ.
• Το χταπόδι από τη Χίοτο φτιάχνουν μελωμένο, το σβήνουν με ημίγλυκο κρασί και βάζουν στο τέλος λίγο φρέσκο λάδι και χειροποίητο ξίδι από την Κρήτη.
• Έχουν συναισθηματική αξία, είναι κάτι σαν γούρι μου», λέει ενώ κόβει τις πατάτες στο χέρι.
• Τα ξαδέλφια της Μαρίας μένουν ακόμα στη Χίο και έχουν τα δικά τους καΐκια, προμηθεύοντάς τους με ψάρια.
• Μανώλης αποστασιοποιήθηκε από το ψαράδικο που διατηρούσε κι αποφάσισε, για το μεράκι του, να σερβίρει σε λίγους καλούς φίλους σαρδέλες και ντομάτα στη λαδόκολλα, μαζί με βαρελίσιο κρασί.
• Κάποια από τα ψάρια της ταβέρνας τα προμηθεύονταν από διάφορα λιμάνια, ένα από τα οποία και η Χαλκίδα.

Σαν ζεστό σπιτικό

«Το χταπόδι δεν θέλει νερό για να βράσει, έχει τα δικά του υγρά» εξηγεί, πριν το «σβήσει» με ημίγλυκο κρασί και μας το σερβίρει με λίγο λάδι, λίγο ξίδι και με τηνιακή κάππαρη -ένα πιάτο γεμάτο νοστιμιά, όπως όλα όσα δοκιμάσαμε. Εκεί πήρε ο Νέστορας τις πρώτες εικόνες από μία επαγγελματική κουζίνα, εκεί έκανε τα πρώτα του μαγειρικά βήματα, άρα η πορεία ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη. Γιατί στην κουζίνα δεν υπάρχουν βοηθοί, γιατί όλα γίνονται τη στιγμή της παραγγελίας, γιατί πίσω από κάθε υλικό υπάρχει αναζήτηση, φροντίδα και πάθος, γιατί τα τραπέζια είναι μόνο για λίγους που θα φάνε εκλεκτά.

Kitschen: στο pop asian εστιατόριο του Πειραιά με την παιχνιδιάρικη κουζίνα

Πρωταγωνιστές στην ΨαροΚαστέλλα είναι τα φρέσκα ψάρια, που ποικίλουν ανάλογα με την εποχή. Ούτε φριτέζα χρησιμοποιώ, τις τηγανίζω στο τσουκάλι». «Όταν με παίρνει κάποιος τηλέφωνο για να κλείσει τραπέζι, λέω ότι πρόκειται για ένα μικρό μαγαζί, χωρίς πάρκινγκ και ανέσεις, οπότε αυτό που θα πάρετε είναι μία καλή επικοινωνία με τους ανθρώπους της ΨαροΚαστέλλας και ένα καλό φαγητό. Ακόμα και σήμερα, όλα τα υλικά προέρχονται από μικρούς παραγωγούς.

Η Ψαροκαστέλλα εκπέμπει φως, λευκό και αστραφτερό, εκπέμπει χρώμα και χαρά, σαν να βγήκε αίφνης ο ήλιος στις Κυκλάδες ένα χειμωνιάτικο, κρύο πρωινό. Μια ταβέρνα με λιγοστά γαλάζια τραπεζάκια στο στενό πεζοδρόμιο, επίσης λιγοστά στην στενή σκεπασμένη αίθουσα που μάλλον κάποτε ήταν βεράντα. Όμως, κάπου την ξέχασα και την ξαναθυμήθηκα τις προάλλες όταν τυχαία είδα σε μια έξοδό μου τον Νέστορα να τρώει στο διπλανό τραπέζι. Οι άνθρωποι που σκέφτηκαν έναν τόσο ευφυή τίτλο είναι σίγουρο πως κάτι ενδιαφέρον θα έχουν να σου πουν και στο πιάτο.

MasterChef 2025: Νικητής ο Νέστορας -και εμείς ήμασταν εκεί

Μαρίας διατηρούσε ταβέρνα με τον αδελφό του στο Μικρολίμανο. Μαρία, την οποία συναντήσαμε για να μας μιλήσει για την ιστορία της ΨαροΚαστέλλας. Κωνσταντίνος Νέστορας, γονείς του φετινού νικητή του MasterChef, του 27χρονου Νέστορα. Εδώ και περισσότερα από σαράντα χρόνια αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους αναζητούν γνήσιες κερκυραϊκές γεύσεις Αυθεντική ιταλική γαστρονομία με κερκυραϊκά προϊόντα στην πλατεία Λεμονιάς

Θαλασσάκι: Γεύσεις και αρώματα της Τήνου με φόντο το μπλε του Αιγαίου

Ο πελάτης θα θελήσει να ζήσει μία ιδιαίτερη γαστρονομική εμπειρία σε ένα ακριβό εστιατόριο, αλλά με μαθηματική ακρίβεια τις περισσότερες φορές θα επιλέξει απλές και ταπεινές γεύσεις» συνεχίζει. Μαρία, η οποία συνδύασε το όνομα της περιοχής με τις δύο ψαροκασέλες, που είχε φυλάξει ο πατέρας της, κι έτσι η «Ψαροταβέρνα του Μανώλη» μετονομάστηκε σε «ΨαροΚαστέλλα». Μανώλη, η ταβέρνα έμεινε στα χέρια της οικογένειας. Μανώλης αποστασιοποιήθηκε από το ψαράδικο που διατηρούσε κι αποφάσισε, για το μεράκι του, να σερβίρει σε λίγους καλούς φίλους σαρδέλες και ντομάτα στη λαδόκολλα, μαζί με βαρελίσιο κρασί.

Ο χώρος όμως είναι όμορφος, η πρώτη ύλη ποιοτική και το χαμόγελο αληθινό. Στην ψ art Ψαροκαστέλλα δεν έχουν ανέσεις και το πάρκινγκ είναι δύσκολο. Οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με ενθύμια και φωτογραφίες που αφηγούνται την ιστορία της ΨαροΚαστέλλας.

Και μετά, όταν βλέπω την ευχαρίστηση στα πρόσωπά τους από αυτά που δοκίμασαν, αυτό είναι για μένα η πρώτη και σημαντικότερη είσπραξη» μας λέει η κ. Η Μαρία είναι περήφανη για την ταραμοσαλάτα της, θαλασσινή αλλά και αφράτη σαν μους, που σου έρχεται με μπόλικο ελαιόλαδο και λίγο μπούκοβο που της χαρίζει σπιρτάδα. Το πέτρινο σπίτι του 1929 που το σκέπασε μια κακή μοίρα, καθώς η οικογένεια που το είχε σκοτώθηκε σε τροχαίο, έμελλε να γίνει το σπίτι της Μαρίας όταν το αγόρασε ο μπαμπάς της το 1972 για να στεγάσει στα μπροστινά του δωμάτια την «ταβέρνα του Μανώλη». Η σάλτσα που βάζω στις γάμπαρες είναι μυστική και έχει γίνει τόσο αγαπητή ώστε έχουν έρθει από άλλα εστιατόρια να μου ζητήσουν τη συνταγή, όμως δεν την αποκαλύπτω», λέει συνωμοτικά. Στον κλειστό χώρο, που χρησιμοποιείται πιο πολύ τον χειμώνα, βρίσκεται ένα εικονικό παράθυρο, με «θέα» στο Μικρολίμανο μιας άλλης εποχής.